![](https://www.medex.org.uk/wp-content/uploads/2019/07/p17.jpg)
Wraz ze wzrostem wysokości, powietrze jest coraz bardziej rozrzedzone, a tym samym w określonej objętości zawiera coraz mniej tlenu – oddech staje się szybszy oraz głębszy. Ten „element aklimatyzacji” pomaga nam lepiej poradzić sobie z wysokością. Zadyszka, która pojawia się na wysokości szybciej niż na poziomie morza to norma.
Inne, mniej zauważalne zmiany aklimatyzacyjne pojawiają się we krwi. Dzięki nim krew może transportować więcej tlenu do miejsc, które go potrzebują.
Na wysokości często pojawia się suchy kaszel. Przyczyna tego zjawiska nie jest do końca poznana. Suchy kaszel jest męczący, irytuje, ale zazwyczaj nie stanowi poważnego zagrożenia. Niemniej jednak na wysokości zdarzają się również poważne problemy
z oddychaniem.
Płyn, zbierający się w płucach jest przyczyną choroby o nazwie Wysokogórski Obrzęk Płuc – ang. High Altitude Pulmonary Edema (HAPE). Do objawów HAPE należy: ciężka duszność w spoczynku oraz odkrztuszanie pienistej, podbarwionej krwią plwociny. Osoby, które raz zachorowały na Wysokogórski Obrzęk Płuc (HAPE), są predysponowane do jego ponownego wystąpienia, zazwyczaj na podobnej wysokości. HAPE to poważna, zagrażająca życiu choroba, której objawy nie powinny być bagatelizowane.
Na wysokości:
Wchodź spokojnie, powoli.
Często odpoczywaj.
To nie wyścig! Niektórzy aklimatyzują się szybciej niż inni.
Nie ignoruj objawów HAPE. Jeśli to możliwe, szukaj pomocy medycznej. Jeśli masz wątpliwości SCHODŹCIE!
Przed wyjazdem
Regularnie trenuj, tak by nie mieć zadyszki z powodu słabej kondycji! Aktywność fizyczna powinna być podobna do planowanej na wysokości.
Doświadczona trekkerka na wyprawie naukowej weszła na wysokość 5.200m. Ilość tlenu w jej krwi spadła poniżej poziomu, który pozwala na przeżycie. Jej płuca wypełniły się płynem, była zamroczona, a w nocy miała trudności z oddychaniem. Aby zejść, konieczne było przekroczenie wysokiej przełęczy. Podano jej 2 tabletki acetazolamidu (2x250mg), a następnie podawano 1 tabletkę (250mg) co 8 godzin. Po 24 godzinach, wysikaniu dużej ilości moczu, ilość tlenu w jej krwi wróciła do prawidłowego poziomu.